Καρκινοειδείς όγκοι παχέος εντέρου

//Καρκινοειδείς όγκοι παχέος εντέρου

Καρκινοειδείς όγκοι παχέος εντέρου

Οι καρκινοειδείς όγκοι ανήκουν στην κατηγορία των νευροενδοκρινών όγκων.

Με βάση την κλασική ταξινόμηση, οι καρκινοειδείς όγκοι διαιρούνται στις εξής κατηγορίες: προσθίου εντέρου (όγκοι από αναπνευστικό σύστημα, θύμο, στόμαχο, δωδεκαδάκτυλο και πάγκρεας), μέσου εντέρου (όγκοι από λεπτό έντερο, σκωληκοειδή απόφυση και δεξιό κόλο) και οπισθίου εντέρου  (όγκοι από εγκάρσιο, κατιόν, σιγμοειδές κόλο και ορθό).

Μια πρόσφατη προσπάθεια κατηγοριοποίησης, προτείνει τη διατήρηση του όρου «καρκινοειδείς όγκοι» για τους κλασικούς καρκινοειδείς όγκους του μέσου εντέρου, οι οποίοι εκκρίνουν σεροτονίνη και τον χαρακτηρισμό των υπολοίπων ως νευροενδοκρινών όγκων συγκεκριμένης προέλευσης (π.χ. πνεύμονα, θύμου, ορθού).

Με βάση το μέγεθος, την τοποθεσία, τη λειτουργικότητα και τη διήθηση αγγείων, διαχωρίζουμε τους καρκινοειδείς όγκους σε: καλοήθεις, οριακά κακοήθεις, χαμηλής κακοήθειας και υψηλής κακοήθειας.

Εντόπιση στη σκωληκοειδή απόφυση

20% του συνόλου των καρκινοειδών όγκων εντοπίζονται στην σκωληκοειδή απόφυση. Οι όγκοι είναι συνήθως ασυμπτωματικοί και ανευρίσκονται τυχαία κατά τη διάρκεια επέμβασης στην πύελο για κάποια καλοήθη νόσο, χολοκυστεκτομής ή τέλος σκωληκοειδεκτομής σε οξεία σκωληκοειδίτιδα. Ο καλύτερος προγνωστικός δείκτης ενός καρκινοειδούς της σκωληκοειδούς είναι το μέγεθος, γεγονός που αντικατοπτρίζεται στην πιθανότητα μετάστασης, η οποία είναι 0%, 1% και 30% για όγκους <1cm, 1-2cm και >2cm αντίστοιχα. Παράγοντες που συσχετίζονται με αυξημένη μεταστατική πιθανότητα είναι η διήθηση του μεσεντεριδίου.

Η θεραπευτική αντιμετώπιση των όγκων <1cm είναι η απλή σκωληκοειδεκτομή, εκτός εάν η βιοψία δείξει υψηλής κακοήθειας όγκο. Όγκοι >2cm αντιμετωπίζονται με δεξιά ημικολεκτομή.

Εντόπιση στο κόλο

Οι καρκινοειδείς όγκοι του κόλου αποτελούν το 5% όλων των καρκινοειδών και τα 2/3 αυτών εντοπίζονται στο δεξιό κόλο. Συνήθως διαγιγνώσκονται αργά, κατά την 6η και 7η δεκαετία της ζωής. Οι ασθενείς παραπονούνται για διάχυτο κοιλιακό άλγος και απώλεια βάρους.

Οι όγκοι έχουν την τάση να μεθίστανται στους παρακείμενους λεμφαδένες και στο ήπαρ και το μέγεθός τους συσχετίζεται με την επιθετικότητά τους.

Η θεραπεία συνίσταται σε κλασική ογκολογική εκτομή (όπως σε αδενοκαρκίνωμα).

Εντόπιση στο ορθό

Περίπου 10%  των καρκινοειδών όγκων εντοπίζονται στο ορθό. Κλινική συμπτωματολογία μπορεί να εμφανιστεί στο 50% των όγκων, με συνηθέστερα συμπτώματα την αιμορραγία, τη δυσκοιλιότητα και την πρωκταλγία.

Καρκινοειδική κρίση: Είναι γνωστή η ικανότητα των καρκινοειδών όγκων να εκκρίνουν ορμόνες, όπως: 5-ΗΙΑΑ, κινίνες, προσταγλανδίνες, Ρ-πεπτίδιο, γαστρίνη, κορτικοτροφίνη κ.α.

Η κλινική συμπτωματολογία της κρίσης περιλαμβάνει: διαταραχές της αρτηριακής πίεσης, ταχυκαρδία, αρρυθμίες, ξαφνική ερυθρότητα του δέρματος με εφίδρωση, βρογχόσπασμο και συμπτώματα από το ΚΝΣ (σύγχυση, stupor)

Μετεγχειρητικός έλεγχος

Όλοι οι ασθενείς με καρκινοειδείς όγκους του παχέος εντέρου θα χρειαστούν μετεγχειρητικό έλεγχο, ο οποίος θα περιλαμβάνει βιοχημικές και απεικονιστικές εξετάσεις, με σκοπό την πλήρη σταδιοποίηση της νόσου και την έγκαιρη αναγνώριση μιας υποτροπής.

paxy-entero

Καρκινικοί δείκτες

Το 5-υδροξυινδολεοξικό οξύ (5-ΗΙΑΑ) είναι δείκτης για τους καρκινοειδής όγκους, μόνο όμως του μέσου εντέρου. Μετράται σε ούρα 24/ώρου.

Η χρωμογρανίνη-Α (CgA) μετράται στο ορό  και αυξάνεται στην πλειονότητα (80-100%) των νευροενδοκρινών όγκων.

Απεικονιστικές μέθοδοι 

Η αξονική τομογραφία κοιλίας με έγχυση σκιαγραφικού μπορεί να αναγνωρίσει ηπατικές μεταστάσεις και λεμφαδενική συμμετοχή σε ένα σημαντικό ποσοστό ασθενών, ενώ η μαγνητική τομογραφία μπορεί να βοηθήσει στην αξιολόγηση των ηπατικών βλαβών. Η καλύτερη, μέχρι στιγμής, απεικονιστική μέθοδος για τη διάγνωση των μεταστάσεων καρκινοειδών όγκων είναι το σπινθηρογράφημα σωματοστατίνης.

 

2018-04-13T12:45:12+00:00 Blog|